نحوه رژیم دیابتی

نحوه رژیم دیابتی

بهترین رژیم برای مبتلایان به دیابت چیست
در ابتدا باید اصول را بررسی کنیم. سه نوع اصلی غذا داریم: پروتئین ، چربی و کربوهیدرات. پروتئین از گوشت ،ماهی ،تخم مرغ ،شیر ،پنیر و پروتئین گیاهی مثل دانه سویا به دست می آید.در این مقاله رژیم دیابتی توضیح داده خواهد شد.

چربی را از خوردن کره،مارگارین،روغن گوشت های چرب،تخم مرغ و گیاهان چرب مثل آواکادو می گیریم.خوردن پروتئین و چربی تنها سبب می شود گلوکز خونتان خیلی کند بالا برود زیرا بدن شما به چندین ساعت زمان نیاز دارد تا چربی و پروتئین را تجزیه کرده و به گلوکز تبدیل کند.

انواع مختلفی کربوهیدرات ها

انواع مختلفی از کربوهیدرات ها وجود دارند.
قند،مربا،عسل وآبمیوه ها نمونه هایی از کربوهیدرات فرایند شده یا ساده هستند که از معده وروده به سرعت جذب جریان خون می شوند. بنابراین،وقتی کربوهیدرات ساده شده مصرف می کنید،گلوکز خون خیلی سرییع بالا می رود.
به همین دلیل است که در صورت پایین بودن بیش از حد گلوکز خون این غذاها مناسب مصرف هستند.
تمام دانه ها،نان،پاستا،برنج،غلات و سیب زمینی حاوی مقدار زیادی نشاسته و کربو هیدرات هستندکه کمتر فن آوری شده اند.غذاهایی مثل عدس و لوبیا شامل کرب و هیدرات اصلاح نشده یا کربوهیدراتهای پیچیده ای هستند که حاوی فیبر حل شدنی می باشند.وقتی این نوع کربوهیدرات را میل می کنید ،گلوکز خون شما خیلی کند بالا می رود.

رژیم دیابتی
دیابت و بیماری تیروئید

متخصص غدد می فرمایند هر دو مرتبط با غدد درون ریز و مشکلات هورمونی می باشند. هنگامی که افراد مبتلا به دیابت به بیماری تیروئید مبتلا می شوند، کنترل قندخون این افراد دچار اختلال می گردد.

کم کاری تیروئید غالباً با تجویز تیروکسین (levoxyl , synathroid , levothyroxine) درمان می شود. این دارو باید روزانه مصرف شود و نباید همراه با مولتی ویتامین استفاده گردد زیرا آهن موجود در مولتی ویتامین با اتصال به تیروکسین مانع از عملکرد موثر این دارو می گردد.
وقتی که غده ی تیروئید بیش از حد فعال باشد، فرد به پرکاری تیروئید مبتلا خواهد شد. این مسئله موجب افزایش بیش از حد هورمونهای تیروئیدی می گردد. معمولاً پزشک با تجویز دارو یا جراحی یا پرتو درمانی سرعت فعالیت غده ی تیروئید را کند می کند تا حدی که فرد نیاز به جایگزینی تیروئید در دراز مدت پیدا نکند.
در برخی از مطالعات مشخص گردید که در بدن شخص مبتلا به کم کاری تیروئید ، متابولیسم انسولین کندتر است و همین موضوع سبب کاهش نیاز به انسولین در مدت زمان کوتاه می گردد.
اما پر کاری تیروئید می تواند عدم تحمل گلوکز را وخیم تر کرده و کنترل دیابت را مشکل تر نماید. پرکاری تیروئید می تواند  کنترل قند خون را مشکل تر نماید همچنین در این حالت نیاز به انسولین افزایش می یابد.
در واقع پرکاری تیروئید ممکن است دیابت پنهان را به دیابت آشکار تبدیل نماید.
در بیمارانی که افزایش قندخون بدون علت مشخص دیده می شود باید احتمال پرکاری تیروئید در نظر گرفته شود.
کم کاری تیروئید با انواع ناهنجاری ها در متابولیسم چربی های خون از جمله افزایش تری گلیسرید و کلسترول LDL همراه است.
کم کاری تیروئید حتی می تواند دیس لیپیدمی شایع در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که سبب افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی می شود را تشدید نماید. با درمان تیروکسین می توان اختلالات چربی را معکوس نمود.
توجه کنید داروهایی نظیر وارفارین ، دوپامین و تروئید می توانند بر روی عملکرد داروهای تیروئید تأثیر گذارند، به همین علت پزشک خود را از همه انواع داروهایی که در حال حاضر مصرف می کنید ، مطلع کنید.

انسولین

انسولین با اثر به سلول‌های کبد باعث می‌شود این سلول‌ها با گرفتن قند از خون و ذخیرهٔ آن به صورت گلیکوژن، قند خون را کاهش دهند و با تجمع گلیکوژن در سلول‌های ماهیچه اي -به عنوان یک منبع سوخت- انرژی را افزایش دهد.  همچنین با اثر به بافت‌های چربی، استفاده از چربی به عنوان منبع سوخت را متوقف می‌کند. در صورت نبود یا کمبود انسولین در خون، بدن از چربی به عنوان منبع سوخت استفاده می‌کند. انسولین به عنوان مرکز کنترل متابولیسم بدن عمل می‌کند.
انسولین در پزشکی برای درمان نوعی دیابت شیرین استفاده می‌شود. در دیابت شیرین نوع یک( دیابت وابسته به انسولین) توانایی تولید انسولین در بدن کاهش می‌یابد یا قطع می‌شود از این رو با تزریق روزانهٔ انسولین(اغلب به صورت زیر پوستی) علایم بیماری از بین می‌رود.
افراد مبتلا به دیابت شیرین نوع دو(یا دیابت غیروابسته به انسولین)، با این که مقدار انسولین در خون از مقدار طبیعی بیش‌تر است، ولی تعداد گیرنده های انسولین کم است.
در مواردی نادر اگر داروهای دیگر اثر گذار نبودند، از انسولین برای کنترل مقدار گلکوز خون استفاده می‌شود.
انسولین بر اعمال سایر نقاط بدن نیز اثر می‌گذارد، برای مثال اگر انسولین وارد مغز شود باعث افزایش توانایی یادگیری و حافظه می‌شود.
انسولین یک هورمون پپتیدی با ترکیب ۵۱ اسیدآمینه می‌باشد. این هورمون از جزایر لانگرهانس، واقع در بخش درون‌ریز پانکراس، به خون ترشح می‌شود، نام انسولین نیز از واژهٔ لاتین “اینسولا” به معنی جزیره گرفته شده‌است وزن مولکولی انسولین ۵۸۰۸ دالتون اندازه گیری شده‌است.

درمان دیابت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − پنج =